Vorige week zaterdag had ik in mijn verslag geschreven dat ik mijn enthousiasme even zou parkeren tot na deze wedstrijd tegen Staphorst. Nu is het zover en ben ik eigenlijk slechts gematigd enthousiast na drie gewonnen potjes in acht dagen. Waarom? Omdat ik met een teleurgesteld gevoel naar huis reed zaterdagmiddag. Goed, we hebben gewonnen met redelijk goed voetbal voor 75% van de wedstrijd. Dat moeten we koesteren maar waarom lieten we ons weer bijna de kaas van het brood eten tegen een zwak Staphorst? Leren we dan helemaal niks? Ik word er niet voor betaald maar na een heel leven voetbal kijken en een kwart eeuw het eerste van Sparta Nijkerk te volgen mag ik mezelf wel een beetje als ervaringsdeskundige omschrijven, toch? We zagen het gebeuren na een haf uur in de eerste helft, Sparta deelde de lakens uit en was oppermachtig. Dan worden we blijkbaar moe en gaan achteruitlopen, wat in de laatste minuut bijna resulteerde in een tegengoal. Tweede helft beginnen we goed, komen vlot op 3-0 en gaan ook hier weer het laatste kwartier achteruitlopen en lopen zo weer tegen twee enorme zeperds op en dat hadden er ook zo maar drie kunnen zijn, dan waren de rapen helemaal gaar geweest. Het euforische gevoel dat ik had was zo snel als sneeuw voor de zon verdwenen. Waarom blijven we niet zo voetballen zoals we dat driekwart van de wedstrijd hebben gedaan? Al die wissels doen er vaak ook geen goed aan, ik gun iedereen zijn minuten maar niet ten koste van alles.
Na dik een kwartier leek het alsof de Nijkerkers loon naar werken kregen, in een scrimmage voor de goal van Meekhof wist een Spartaan zijn voet tegen de bal te krijgen en tegen de touwen te schieten. Het feest was van korte duur want de scheidsrechter had het een en ander gezien dat niet door de beugel kon, waarschijnlijk duwen, de treffer werd afgekeurd. Een minuut later mocht het feestje opnieuw worden gevierd en nu bleef de treffer wel staan, een werkelijk fantastisch dropschot van Thomas Buitink waar Meekhof geen antwoord op had 1-0. Zes minuten later kreeg Wimilio Vink de bal vol op z’n slof 2-0, deze goal was misschien nog wel mooier dan de eerste. In het laatste kwartier van de eerste helft meenden de Overijsselse heren ook mee te moeten gaan doen en net voor de rust kregen zij zowaar nog een kans maar Ischa Bouwman maakte de inzet onschadelijk.
Na de thee scoorden de Nijkerkers al vlot hun derde goal na een flitsende aanval, weer was het Thomas Buitink die voor de 3-0 zorgde. In de drieënzeventigste minuut kreeg Fedor Venema een dot van een kans, hij kopte de bal snoeihard op de paal, dit had een beter lot verdiend. De Spartanen lieten de teugels wat vieren. Met nog een minuut of vier te gaan kregen de oranjehemden een penalty tegen, ongelukkig hands van Jesper van Dalen. Ischa Bouwman kon de penalty van Sam Crowther niet stoppen 3-1. De mannen van Richard Karrenbelt kregen weer wat kleur op de wangen en dan voel je de bui alweer hangen, het ging spoken. In de tweede minuut van de blessuretijd viel zelfs de 3-2 nog. Kiyjano Hugo passeerde Bouman in een poging de bal over de goal te koppen. Gelukkig was er niet genoeg tijd voor de Stappers om de stand nog recht te trekken.
De Spartanen hebben het zichzelf onnodig moeilijk gemaakt in het laatste kwartier.
Wissels Sparta Nijkerk
55. Raymond Huizing erop voor Jorrit Fiegen.
55. Joep Timmerman erop voor Thomas Buitink.
66. Fedor Venema erop voor Tim Pieters.
79. Thomas van Dijk erop voor Demo Koida.
79. Sam Krant erop voor Wimilio Vink. (Welkom terug aanvoerder!)