Voetbal is een contactsport dat weten we allemaal. Maar de botsing die plaats vond op het afgelopen Hutspottoernooi in sporthal Watergoor hoop ik echt nooit meer mee te maken.

Tijden een wedstrijd kwamen twee ras-Spartanen met elkaar in botsing. Het was geen sprake van ruw spel maar meer enthousiast de bal willen hebben. Een keeper en een aanvaller gingen voor de bal zoals het “altijd zo mooi heet”. Met de bal midden in het duel, ging het finaal mis. Beide spelers heb ik als klein kereltje in de jeugd getraind en ondanks dat het nu grote mannen zijn voelde ik mij erg betrokken met wat hen overkwam. Ik zal niet in details treden maar het resultaat was dat er met spoed een ambulance moest komen.

Ondertussen werd 1 van de slachtoffers ontdaan afgevoerd buiten het zichtveld. Het andere slachtoffer werd gestabiliseerd door een speler van VV Hoogland en een toeschouwster vanaf de tribune. Ook andere Spartanen waren op één of andere manier betrokken met de gezondheid van de slachtoffers. Wachtend op de ambulance werd het welzijn van de gestabiliseerde speler langzaam beter. Voor de zekerheid is deze speler uiteindelijk meegenomen naar het ziekenhuis en daar zijn scans gemaakt om vast te stellen dat er geen complicatie zijn op getreden. De volgende dag was de speler gelukkig alweer thuis alwaar hij met rust moet herstellen. Beide spelers maken het op dit moment naar omstandigheden goed waar we ontzettend blij om moeten zijn.

Vanaf deze plek bedank ik allen die zich tijdens en rondom dit incident hebben ingezet voor het welzijn van deze spelers. Hieruit blijkt dat we binnen VV Sparta Nijkerk veel mensen hebben met het hart op de juiste plaats.

Namens SV Sparta Nijkerk
Hans Lubbertsen

Als laatste teams hebben Sparta 5, Sparta 6 en Sparta 8 hun wedstrijden gespeeld voor de winterstop. De hoekvlaggen opgeborgen en de veldverlichting uitgedaan. Dus is het tijd voor een tussenbalans van de Senioren Breedte Sport. Kortweg SBS VV Sparta Nijkerk. Normaliter beginnend met het hoogste team maar nu een afwijking hiervan.

VV Sparta 35+: Weinig ruchtbaarheid aan gegeven, maar deze jonge “Knarren” zijn dit seizoen als eerste VV Sparta Nijkerk team, kampioen van hun competitie. De vlag kon eind november al gehesen worden. Dit is een voorbeeld voor alle andere teams. Laten we hier maar vast het glas op heffen.

VV Sparta 45+: Een nieuw team maar de laatste jaren gespeeld als de “jonkies van 35+”. Echter ingehaald door de tijd waardoor de leeftijd gaat tellen. Aan de spelvreugde is dit echter niet te zien. Dartelend op de groene mat laten zij regelmatig het net bollen.

VV Sparta 4: Wisselende resultaten maar wel veel inzet. Kampioenschap is ver weg maar door de trainingsarbeid van de laatste weken door te zetten zal ook deze competitie weer waardig worden afgesloten. Een mooie eindklassering, daar gaan deze jongens voor.

VV Sparta 5:Door veel personele problemen zijn de resultaten niet om over naar huis te schrijven. Echter aan wilskracht ontbreekt het niet. Ik ga er ook vanuit dat er meer punten verdient gaan worden dan zij op dit moment hebben gekregen. Met een veel grotere trainingsopkomst wordt een hogere klassering verwacht.

VV Sparta 6:Niets is vreemd aan deze spelers. Doen waar zij goed in zijn en hierdoor een mooie plek in de middenmoot. Nog een paar wedstrijden winnen en een training extra. Dan is bovenin mee draaien in de subtop zeker mogelijk.

VV Sparta 7: 2 Inhaal wedstrijden nog winnen en de koploper is weer in het vizier. Dat moet dit energieke team toch zeker lukken. Geen domme dingen doen, veel dinsdagavonden oefenen, en dan is de strijd om de 1^e plaats weer helemaal open.

VV Sparta 8:Wat voor moois heeft dit team “in petto”? Momenteel op een verdiende 2^e plaats geeft reden tot hoge verwachtingen. Maken zij deze verwachting waar? Gezien de kwaliteiten en de spirit die het team wekelijks op de mat legt is er zeker iets moois opkomst.

VV Sparta 9: Iedere punt is er één. In deze competitie kan iedereen van iedereen winnen of verliezen. Dit houdt in dat er gestreden moet worden om iedere punt. De laatste plaats is dit team dus helemaal onwaardig. Er vanuit gaande dat de punten in de 2^e helft van de strijd wel de goede kant op vallen en er een stijging op de ranglijst zal volgen. Meer trainen is het motto.

VV Sparta 10: Enkele gerichte aankopen hebben zijn nog niet goed ingepast maar de automatisme worden iedere week beter zichtbaar. De punten worden zeker in het vervolg verdient en dan gaan deze jonge gasten zeker plaatsen stijgen.

VV Sparta 11: Wie waren deze jongens die merendeels nieuw gescout zijn en bij onze mooie club wilden voetballen. Als nieuw team zich meten met de grote mannen is nogal wat. Maar de resultaten zijn verrassend. Leuk en fris voetbal tonen deze jongens aan het publiek. De stand op de ranglijs blijft echter wel achter bij het beeld van het spel. De resterende wedstrijden moeten meer punten opleveren dan tot nu toe. Dat gaat zeker lukken.

Hans Lubbertsen,
Coördinator Senioren Breedte Sport
VV Sparta Nijkerk 4 t/m 11, 35Plus en 45Plus.

De donkere dagen voor Kerst. Een glaasje wijn bij de kerstboom. En dan ook nog even bedenken wat er in de column van de voorzitter moet komen. Onder de kerstboom heb je de neiging al een soort terugblik over 2018 te doen. Maar ja daar is de nieuwjaarspeech voor. Mijn glas is inmiddels half vol, of zo je wilt, half leeg.

Dus toch maar een ander onderwerp gekozen: ‘VRIJWILLIGERS’!
Bij Sparta Nijkerk hebben we bijna 400 vrijwilligers en functionarissen: trainers, coaches, teambegeleiders, verzorgers, scheidsrechters, de wedstrijdsecretarissen, de technische commissie, de opleidingscommissie, coördinatoren, het veiligheidsteam, het communicatieteam, de gastheren en -vrouwen in het wedstrijdsecretariaat en de bestuurskamer, onze vertrouwenspersoon, de Ouwe Stomp, de Kringloop, de SV, de BC, de vrijwilligers die zorgen voor de accommodatie en de kantine en het bestuur. En mijn verontschuldigingen alvast aan de functionarissen die ik hier vergeet.

Een aantal om trots op te zijn. Sparta Nijkerk is ook op dit punt een ‘grote’ club. Met mijn glaasje wijn bij de kerstboom denk ik dan: vrijwilligers? Het glas is half vol! Meer dan half vol!
Gelukkig hebben we als club – en nu citeer ik ons lid van verdienste Nico Mostert – een ‘groot zelf organiserend vermogen’. Veel functies worden daarmee snel ingevuld. Ook dat is goed. Het afgelopen jaar zijn op deze wijze talloze vacatures vervuld: onze technische commissie heeft versterking gekregen van een intern en extern scouting team, er ontstond een vernieuwd communicatieteam en talloze nieuwe vrijwilligers werden coach of teamleider. Ook op dit punt is het glas zeker half vol!

Toch merken we dat het lastig is om sommige functies in te vullen. We hebben diverse vacatures die eigenlijk wel ingevuld zouden moeten worden. Uiteraard hebben we de regeling om vrijwilligers te stimuleren via een korting op de contributie, maar dat is onvoldoende om alle functies te bezetten. Af en toe denk ik hier wel eens ‘het glas is half leeg’.

Als bestuur zijn we daarom ook bezig om het vrijwilligersbeleid onder de loep te nemen: centrale vraag daarbij is: hoe kunnen we ook de huidige vacatures goed invullen en structureel meer vrijwilligers voor de club mobiliseren? Uiteraard zijn er ideeën te over: verhoging van de vrijwilligersvergoeding, het opknippen van taken, tijdelijke activiteit gebonden taken, het faciliteren van aanmeldingen via de website etc. etc.

Kortom: we hebben veel vrijwilligers, maar de werving van nieuwe vrijwilligers blijft een belangrijke uitdaging voor Sparta Nijkerk!
Heeft u ideeën om iets voor de club te doen of wilt u bijdragen aan de organisatie van het vrijwilligersbeleid bij Sparta Nijkerk, neem dan gerust contact met ons op via voorzitter@vvspartanijkerk.nl of 06 – 5337 5046.

Ik wens u allen fijne feestdagen en een goede start van het nieuwe jaar.

Tot bij de Nieuwjaarsreceptie op 5 januari.

Johan Evers
Voorzitter v.v. Sparta Nijkerk

De organisatie van het Hutspottoernooi is op zoek naar  1 team in de A poule.

Opgave graag voor as vrijdag.

Janlovink79@hotmail.com

Vleeswaren, Vloeken en Vreselijke ziektes

Zo nu en dan mag ik nog wel eens onderdeel uitmaken van het onvolprezen arbitercorps binnen onze prachtige vereniging. Altijd een mooi ritueel in dat wedstrijdsecretariaat, of het nu bij binnenkomst of na afloop is. Iedereen neemt elkaar flink op de hak, discutabele situaties passeren de revue, de lijst voor volgende week wordt alweer ingevuld en drs. Aart Nijhof geeft uitleg over de spelregels zoals die volgens hem zouden moeten zijn en welke hij overigens ook gewoon als zodanig hanteert op de Spartaanse velden. Een voorbeeld: gele kaart na een overtreding waarbij de tegenstander geblesseerd raakt? Dan ga ook jij van het veld af, net zo lang als de tegenstander nodig heeft om van die aanslag te herstellen. Een prima regel uiteraard. Eigenlijk in het verlengde van de tijdstraf die in de B-categorie van toepassing is en die zonder mankeren ook in de hoogste regionen zou moeten worden doorgevoerd. Je pakt geel, verlaat dus het veld en benadeelt daarmee direct je eigen team. Dat geeft meteen een andere dimensie aan de zogenaamde ‘professionele overtreding’.

Ondertussen ligt het ‘ethisch reveil’ voorvloeiend uit het verschrikkelijke incident met grensrechter Richard van den Nieuwenhuizen in 2012 alweer ver achter ons. We beloofden elkaar beterschap, zouden voortaan lief zijn voor elkaar, de begeleiding ging achter de hekken, tegen misbruik zou streng worden opgetreden, kortom: we zouden transformeren naar de mores zoals die in bijvoorbeeld het rugby al jaren gebruikelijk is.

Hoe anders is het in de praktijk. Of het nu jeugd, dames of heren betreft, in een gemiddelde wedstrijd bereikt de oren van de arbiter van dienst minstens een paar kilo genitaliën, kennelijk veroorzaakt door foutieve passes, vermeende overtredingen en, overigens altijd, zeer discutabele beslissingen van de referee. Laten we stellen dat het op zich ook al niet erg flatteuze ‘shit’ inmiddels als algemeen gebruikt stopwoord is vervangen door een nog kortere versie.

Naast de fluit en de 2 vlaggen voor de grensrechters, behoort het zogenaamde ‘bord voor de kop’ inmiddels tot de standaarduitrusting van de arbiters. Fluiten doe je immers nooit goed. Wat voor de één een glaszuivere pingel is, kwalificeert de ander als een Schwalbe. Dat zal altijd wel zo blijven, soit.

Wat echter nooit zal wennen zijn de grove vloeken, de verwensingen op grond van geaardheid en ziektes beginnend met een K, welke in praktisch elke wedstrijd van hoog tot laag te horen zijn, van de spelers zelf tot soms zelfs de leiding en het aanwezige publiek.
We zijn dus al lang weer terug bij af. Zelfreinigend vermogen blijkt niet of onvoldoende aanwezig en er komt dus een moment waarop elk onvertogen woord direct met een disciplinaire straf moet worden gehonoreerd. Dan krijgen de scheidsrechters ongetwijfeld de schuld, maar goed, die waren daar al aan gewend!

Ted van Haren
Bestuurslid Algemene zaken & PR