Een nieuwe coronagolf: de besmettingen en ziekenhuisopnames nemen toe. Onze regering is genoodzaakt weer nieuwe maatregelen te nemen: veel beperkingen voor iedereen, dus ook voor Sparta Nijkerk, haar leden, supporters en sponsoren.
Over de maatregelen zijn we het niet met elkaar eens in Nederland. We zitten op verschillende golflengtes: kenmerkend is dat de discussie te veel gaat over principes en rechten en te weinig over het nemen van verantwoordelijkheden: het recht om je niet te laten vaccineren, het recht om persoonlijke informatie niet te delen ook al ben je besmettelijk en ben je een risico voor anderen, het recht om overal te blijven komen. In Nederland zitten we vast in een discussie over rechten en principes. Onze regering is daarmee ook niet in staat een effectieve strategie te voeren. Elke politieke partij omarmt weer andere principes en er is weinig draagvlak voor effectieve maatregelen. We gaan zien wat dat ons in de komende maanden gaat brengen.
Ook zijn er extremere groepen die het niet bij discussiëren houden: de afgelopen week stond de pers bol van demonstraties met rellen en gewelddadigheden door groepen jongeren en supporters. Maatschappelijk zijn we het niet met elkaar eens, maar deze groepen misbruiken de vrijheden in ons land voor hun negatieve zucht naar aandacht, agressie, vandalisme en geweld.
Ook bij Sparta Nijkerk hebben we te maken met coronamaatregelen. In verschillende stappen zijn die in de afgelopen weken aangescherpt. Als bestuur zijn we er heel druk mee geweest deze maatregelen door te voeren in de club. En uiteraard waar gehakt wordt, vallen spaanders. Dus wij zijn zeker niet zonder fouten. De intentie is er wel om het goed te doen.
Een lastig punt is ook dat we te maken hebben met een lappendeken aan maatregelen die voor een voetbalvereniging met een groot complex niet heel gemakkelijk uit te voeren zijn. Supporters mogen niet op het complex komen om naar de wedstrijden te kijken. Als je de controleplicht streng neemt, zou je op zaterdag 3 ingangen moeten controleren. Dat is uiteraard niet te doen. Gelukkig zien we dat een zeer grote meerderheid van de supporters/ouders deze maatregelen zonder problemen accepteert en dat ook zonder actieve controles het aantal overtreders minimaal is. Los van de vraag of deze maatregel als een effectieve maatregel kan worden beschouwd (zie daarvoor 1 van mijn eerdere columns waarin ik toch wel een beetje moest glimlachen om de ouders die achter het hek in het struikgewas naar de wedstrijd van hun kroost staan te kijken).
Maatregelen waarmee we het moeilijker hebben zijn het hebben van een coronatoegangsbewijs voor het bezoek van de kantine/het terras en de kleedkamers. We moeten hier echt op controleren, anders zien we dat het gewoon weg niet wordt gedaan en leden niet hun verantwoordelijkheid nemen. Ook hier geldt voor een aantal personen dat ze hun recht om de kantine en de kleedkamer te bezoeken belangrijker vinden dan de verantwoordelijkheid om te zorgen voor een coronatoegangsbewijs.
Ook bij Sparta Nijkerk zien we wat terug van de maatschappelijke onrust. Gelukkig niet in de vorm van agressie of vandalisme, wel bij sommigen in de vorm van korte lontjes. Een paar voorbeelden: we vragen de leiders/teammanagers om hun teamleden op het coronatoegangsbewijs te controleren. Een aantal heeft daar moeite mee, zogenaamd omdat dit de gelijkheid in hun team zou aantasten. Ze reageren met korte lontjes richting het bestuur. Hoe dan? Ook wij als bestuur hebben de verplichting om dit te organiseren. En wij zijn toch ook gelijk aan alle andere leden? En als wij het niet doen, wie dan wel? Kortom, een drogargument van je welste.
Een volgend voorbeeld van korte lontjes was het onbedoeld dicht zijn van een deur naar de kleedkamers. Achteraf was deze deur waarschijnlijk per abuis op slot gedaan door een vrijwilliger. Maar totdat een andere vrijwilliger deze deur weer openmaakte, stroomden de appjes binnen bij de verantwoordelijke bestuursleden. Veelal op hoge toon en met vergaande insinuaties. Zonder te vragen of te checken werden allerlei veronderstellingen geuit. Achteraf was het gewoon een misverstand.
Het laatste voorbeeld van korte lontjes was afgelopen zaterdag. Gezien de coronamaatregelen was de kantine alleen toegankelijk voor leden, moest iedereen zitten in de kantine en was het terras welbewust niet opengedaan. Uit ervaring weten we dat leden op het terras snel gaan staan en dat het onevenredig veel capaciteit kost om dat te controleren. Kortom er waren maar weinig zitplaatsen beschikbaar en op een gegeven moment was het vol. Dat was uiteraard jammer voor teams die op dat moment net klaar waren met spelen en graag de kantine in wilden. Als bestuur konden we echter niet anders dan de desbetreffende personen niet toelaten. Het was vol! Ook hier weer een serie appjes met geklaag. En ook nog wat die ‘toeschouwers’ in de kantine deden? ‘Toeschouwers’? Het waren geen toeschouwers. Het waren onze bloedeigen leden, nota bene onze vrijwilligers. Vrijwilligers die op maandag en dinsdag de kleedkamers en toiletten schoonmaken. Ja inderdaad voor die spelende leden die er op zaterdag er gebruik van maken.
Kortom korte lontjes te over in deze coronatijd! Ik zou graag willen zeggen: als je iets constateert, app niet, maar neem per telefoon contact op, stel eerst een aantal vragen en trek dan je conclusies en wel in die volgorde en niet anders. En wat nog beter is: neem je verantwoordelijkheid en sta ons bij.
Wat ik nog wel wil zeggen: gelukkig is het aantal leden met korte lontjes een kleine minderheid. De grote zwijgende meerderheid pakt gewoon zijn verantwoordelijkheid, speelt zijn of haar spel, doet zijn of haar (vrijwilligers)taken. Allen dank daarvoor!
Johan Evers,
voorzitter v.v. Sparta Nijkerk
