Enkele weken geleden kregen de vrijwilligers van Sparta Nijkerk een uitnodiging voor de vrijwilligersavond (vrijdag 17 mei). Dat dit een jaarlijks terugkerende happening is moge duidelijk zijn. Op deze manier wil het bestuur van Sparta Nijkerk, zo aan het einde van het seizoen, haar vrijwilligers bedanken voor hun inzet in het afgelopen verenigingsjaar. De één vervult bijvoorbeeld een bestuursfunctie, de ander geeft training aan de Mini’s of werkt op de achtergrond aan de website. Voor al deze, vaak ouders van, is het de normaalste zaak dat ze iets voor de club doen. Zodat hun kind(eren) zowel op zaterdag als doordeweeks gebruik kunnen maken van de faciliteiten die Sparta ze mede door de inzet van de vele vrijwilligers kan bieden.
Terwijl ik de uitnodiging las, moest ik terug denken aan een echte vrijwilliger. Helaas zal hij er niet meer bij zijn, omdat hij na een lange tijd van afnemende gezondheid op slechts 52-jarige leeftijd, enkele weken geleden veel te vroeg ons is ontvallen. In mijn beleving was Henk Doornekamp het voorbeeld van een echte vrijwilliger. Als je ruim 25 jaar materiaalman bent geweest van het 1e elftal en bijna geen enkele trainingsavond of wedstrijd hebt gemist. Henk was tijdens de trainingsavonden, meestal als eerste op de club, hij zorgde dat de ballen de juiste spanning hadden en samen met de pionnen in de ballenkar klaar stonden en dat de verschillende kleuren hesjes, netjes opgevouwen in de tas zaten. Tijdens de training liep hij gewapend met zijn onafscheidelijke warme handschoenen en heuptasje gevuld met sleutelbos en drukmeter rond het veld. Dat was bij goed weer maar als het regende was Henk geheel gehuld in zijn gele regenpak. Het gebeurde nogal eens dat een bal op onverklaarbare wijze, niet in de goede richting werd geschoten maar bij Buitenhuis de Eierboer tussen de vrachtwagens of ergens in de bosjes of sloot belandde. Na de training moesten toch alle ballen weer terug in de kar en kwam Henk vaak met een smile van oor tot oor uit de bosjes en hield de zoekgeraakte bal als een ware trofee in zijn hand. Hij werd regelmatig onder luid applaus bedankt. Als het eerste een wedstrijd speelde, zorgde Henk dat de shirts, broekjes, kousen enz. netjes klaar hingen in de kleedkamer. Dat de wedstrijdbal op de juiste spanning was en afgegeven werd aan de scheidsrechter in de bestuurskamer. Zorgde dat er in de rust thee in de kleedkamers was. Na afloop de vuile shirts en kousen netjes verzamelen en rechttrekken zodat ze zo de wasmachine in konden. De kleedkamer schoon achterlaten en afsluiten en dan eindelijk van zijn verdiende colaatje genieten in de bestuurskamer. Natuurlijk zijn er veel meer herinneringen aan hem, maar ik moest ook denken aan die keer dat hij bij een uitwedstrijd in Hoek door een misverstand de gehele eerste helft zat opgesloten in de kleedkamer en de wedstrijd noodgedwongen door het wc-raampje moest volgen, het leverde hem wel een halve pagina in de regionale krant, de PZC op.
Nu loop ik zelf ook al vele jaren rond als vrijwilliger in allerlei functies bij deze mooie vereniging. Natuurlijk kost het de nodige tijd en moet je niet verwachten dat je overal complimenten voor krijgt. Toch kan ik het een ieder aanbevelen om eens iets te doen voor de club als je gevraagd wordt of meld jezelf aan voor een functie. Er zijn al vrijwilligerstaken die minder dan een uurtje per week kosten. Dus schroom niet, want je krijgt er indirect heel veel voor terug. Wie weet zien we elkaar dan tijdens de vrijwilligersavond van 2020.
Want zonder vrijwilligers geen vereniging, zonder vereniging geen voetbalclub!!
Jan van den Hoff
voorzitter Supportersvereniging
